ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ച മുന്നോട്ട് കുതിക്കുമ്പോഴും രാജ്യത്ത് തൊഴിലവസരങ്ങൾ വർധിക്കുന്നില്ലെന്നത് ഒരു വിരോധാഭാസമായി തുടരുന്നു. ലക്ഷക്കണക്കിന് യുവജനങ്ങൾ ഒരു ജോലിക്കായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് തങ്ങൾക്ക് വേണ്ട വൈദഗ്ധ്യമുള്ള ജീവനക്കാരെ കിട്ടാനില്ലെന്ന് കമ്പനികൾ പരാതിപ്പെടുന്നു. രാജ്യത്തെ തൊഴിലില്ലായ്മയുടെ യഥാർത്ഥ കാരണം തൊഴിലവസരങ്ങളുടെ അഭാവമല്ല, മറിച്ച് തൊഴിലുടമകൾക്ക് ആവശ്യമായ വൈദഗ്ധ്യമുള്ളവരുടെ കടുത്ത ക്ഷാമമാണെന്ന് ‘ദി ഇക്കണോമിക് ടൈംസ്’ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുതിയ റിപ്പോർട്ട് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
സർക്കാർ പദ്ധതിയും യാഥാർത്ഥ്യവും
പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സർക്കാർ ഈ പ്രശ്നം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി, പുതിയതായി നിയമിക്കുന്ന ഓരോ ജീവനക്കാരനും വേണ്ടി കമ്പനികൾക്ക് പ്രതിമാസം 3,000 രൂപ സബ്സിഡിയും ഒരു മാസത്തെ സാമൂഹിക സുരക്ഷാ വിഹിതവും നൽകുന്ന “തൊഴിൽ ബന്ധിത പ്രോത്സാഹന പദ്ധതി”ക്ക് കേന്ദ്ര മന്ത്രിസഭ അടുത്തിടെ അംഗീകാരം നൽകി. സാധാരണ മേഖലയിൽ രണ്ട് വർഷത്തേക്കും നിർമ്മാണ മേഖലയിൽ നാല് വർഷത്തേക്കും ഈ ആനുകൂല്യം ലഭിക്കും. ഇത് ലക്ഷക്കണക്കിന് പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമെന്നാണ് സർക്കാർ അവകാശപ്പെടുന്നത്.
എന്നാൽ, ശമ്പളച്ചെലവ് കുറച്ചാൽ മാത്രം കമ്പനികൾ പുതിയ നിയമനങ്ങൾ നടത്തുമെന്ന ധാരണയിലാണ് ഈ പദ്ധതി. എന്നാൽ, ഇന്ത്യയിലെ തൊഴിലുടമകൾ നേരിടുന്ന യഥാർത്ഥ പ്രശ്നം അതല്ല. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള രാജ്യത്ത് നിയമിക്കാൻ ആളില്ല എന്ന് കേൾക്കുന്നത് വിചിത്രമായി തോന്നാം. എന്നാൽ, എൻട്രി, മിഡിൽ ലെവൽ തസ്തികകളിലേക്ക് വിശ്വസ്തരും വൈദഗ്ധ്യമുള്ളവരുമായ തൊഴിലാളികളെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, സർക്കാർ നൽകുന്ന ചെറിയ സബ്സിഡി ഈ അടിസ്ഥാന പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരമാകില്ലെന്ന് റിപ്പോർട്ട് വിമർശിക്കുന്നു
പ്രതിസന്ധിയുടെ അടിസ്ഥാന കാരണങ്ങൾ
ഇന്ത്യയിലെ വൈദഗ്ധ്യക്കുറവിന് നിരവധി കാരണങ്ങളുണ്ട്.
തകർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായം : ഇന്ത്യയുടെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായം വളരെ ദുർബലമാണ്. ഔദ്യോഗിക സർവേകൾ പ്രകാരം, മൂന്നാം ക്ലാസ്സിലെ നാലിൽ ഒരു കുട്ടിക്ക് പോലും രണ്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കേണ്ട ലഘുവായ കുറയ്ക്കൽ കണക്കുകൾ ചെയ്യാൻ അറിയില്ല. ഹൈസ്കൂളിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴേക്കും പാഠ്യപദ്ധതിയും കുട്ടികളുടെ കഴിവും തമ്മിലുള്ള ഈ അന്തരം വർധിക്കുന്നു. അടിസ്ഥാന ഗണിതശേഷി പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു തലമുറയെ വൈദഗ്ധ്യമുള്ള നിർമ്മാണ ജോലികൾക്ക് എങ്ങനെ നിയമിക്കാനാകും എന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചോദിക്കുന്നു.
പരാജയപ്പെടുന്ന തൊഴിലധിഷ്ഠിത പരിശീലനം: ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ താങ്ങാകേണ്ട ഇൻഡസ്ട്രിയൽ ട്രെയിനിംഗ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടുകളും (ഐ.ടി.ഐ) മറ്റ് തൊഴിലധിഷ്ഠിത പരിശീലന കേന്ദ്രങ്ങളും അതിലും ദയനീയമായ അവസ്ഥയിലാണ്. ഇവർ നൽകുന്ന പരിശീലനം സ്വകാര്യ മേഖലയുടെ ആവശ്യങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കുന്നവരെ കമ്പനികളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ മിക്ക സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും കൃത്യമായ പ്ലേസ്മെന്റ് സെല്ലുകൾ പോലുമില്ല. സർക്കാർ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഐ.ടി.ഐകളിൽ നിന്ന് പരിശീലനം നേടിയവരിൽ 0.1 ശതമാനത്തിൽ താഴെ പേർക്ക് മാത്രമാണ് തൊഴിൽ ലഭിക്കുന്നത്.
പ്രോത്സാഹനമില്ലായ്മ: സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ, സ്വന്തമായി പണം മുടക്കി വൈദഗ്ധ്യം നേടാൻ യുവജനങ്ങൾക്ക് എന്തുകൊണ്ട് താൽപ്പര്യമില്ല? ഇതിന്റെ പ്രധാന കാരണം, വൈദഗ്ധ്യം നേടിയാലും ശമ്പളത്തിൽ കാര്യമായ വർധനവ് ഉണ്ടാകുന്നില്ല എന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു ഓട്ടോമോട്ടീവ് ഫാക്ടറിയിലെ വിദഗ്ധ തൊഴിലാളിയും അവിദഗ്ധ തൊഴിലാളിയും തമ്മിലുള്ള ശമ്പള വ്യത്യാസം കേവലം 20-25% മാത്രമാണ്. സമയവും പണവും ചെലവഴിച്ച് പരിശീലനം നേടാൻ ഇത് മതിയായ പ്രോത്സാഹനമല്ല.
തൊഴിൽ സുരക്ഷയില്ലായ്മ: സ്വകാര്യ മേഖലയിലെ ജോലികൾക്ക് യാതൊരു സുരക്ഷിതത്വവുമില്ല. ആരോഗ്യ ഇൻഷുറൻസ് പോലുള്ള ആനുകൂല്യങ്ങളും കുറവാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യയിലെ യുവജനങ്ങൾ സർക്കാർ ജോലികൾക്ക് വേണ്ടി കഠിനമായി പരിശ്രമിക്കുന്നത്. 2022-ൽ ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേയിലെ 35,000 ജൂനിയർ തസ്തികകളിലേക്ക് 1.25 കോടി ആളുകൾ അപേക്ഷിച്ചത് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.
വേണ്ടത് അടിസ്ഥാനപരമായ മാറ്റം
കമ്പനികൾക്ക് ദിവസം നൂറു രൂപയോളം സബ്സിഡി നൽകുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ഇന്ത്യയിലെ തൊഴിൽ പ്രതിസന്ധിക്ക് പരിഹാരമുണ്ടാകില്ല. സർക്കാർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് മറ്റ് ചില കാര്യങ്ങളിലാണ്:
സാമൂഹിക സുരക്ഷാ വലയം: സ്വകാര്യ മേഖലയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്ക് തൊഴിൽ സുരക്ഷയും മറ്റ് ആനുകൂല്യങ്ങളും ഉറപ്പാക്കുക. ഇത് സ്വന്തം കഴിവുകളിൽ പണം മുടക്കാൻ യുവജനങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും.
വിദ്യാഭ്യാസം മെച്ചപ്പെടുത്തുക: അടുത്ത തലമുറയെങ്കിലും സാക്ഷരതയും ഗണിതശേഷിയും ഉള്ളവരാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ അടിയന്തരമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക.
ആധുനിക നൈപുണ്യ വികസനം: ഡിജിറ്റൽ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും മറ്റ് പുതിയ വഴികളിലൂടെയും തൊഴിൽ സേനയ്ക്ക് ആവശ്യമായ വൈദഗ്ധ്യം നൽകുക.
ഈ അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാതെ, ഇന്ത്യക്ക് അതിന്റെ മാനവവിഭവശേഷി പൂർണ്ണമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്താനും സുസ്ഥിരമായ വളർച്ച കൈവരിക്കാനും കഴിയില്ലെന്ന് റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു.