തിരക്കേറിയ കോളേജ് വരാന്തകളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, അരുൺ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല, തൻ്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു അധ്യായം എഴുതിച്ചേർക്കാൻ ഒരാൾ വരുമെന്ന്. ആദ്യവർഷ ബിരുദ ക്ലാസ്സിൽ വെച്ചാണ് അവൻ ദിവ്യയെ കാണുന്നത്. ശാന്തമായ ഭാവവും, കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം നിഷ്കളങ്കതയും, എപ്പോഴും ചുണ്ടിൽ തത്തിക്കളിക്കുന്ന പുഞ്ചിരിയും ദിവ്യയെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയാക്കി. ആദ്യമൊക്കെ അവർ ക്ലാസ്സിലെ സാധാരണ സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രമായിരുന്നു. പഠനകാര്യങ്ങളിലും പ്രോജക്റ്റുകളിലും പരസ്പരം സഹായിച്ച് അവർ പതിയെ അടുത്തു.
സെമസ്റ്റർ പരീക്ഷകളുടെ തിരക്കിനിടയിൽ, ലൈബ്രറിയിൽ മണിക്കൂറുകളോളം ഒരുമിച്ചിരുന്ന് പഠിക്കുമ്പോളാണ് അവരുടെ സൗഹൃദം പ്രണയത്തിലേക്ക് വഴിമാറാൻ തുടങ്ങിയത്. അരുണിന് ഗണിതത്തിൽ സംശയങ്ങൾ വരുമ്പോൾ ദിവ്യ അത് ലളിതമായി വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു. ദിവ്യക്ക് സാഹിത്യത്തിൽ താൽപ്പര്യം കുറവായിരുന്നപ്പോൾ, അരുൺ കഥകളും കവിതകളും പറഞ്ഞ് അവളെ അതിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു. പരസ്പരം അറിയാതെ തന്നെ അവരുടെ മനസ്സിൽ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഒരു പുതിയ ലോകം തുറന്നു.
കോളേജ് കാമ്പസിലെ ഓരോ ഇടവും അവരുടെ പ്രണയത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. കാന്റീനിലെ ചായ കുടിയും, ലൈബ്രറിയിലെ നിശബ്ദമായ സംഭാഷണങ്ങളും, കോളേജ് ഉത്സവങ്ങളിലെ ആഹ്ലാദാരവങ്ങളും, ക്ലാസ്സ് കട്ട് ചെയ്ത് പോയ സിനിമാ കാഴ്ചകളുമെല്ലാം അവർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഓർമ്മകളായി. അരുണിന് ദിവ്യയുടെ ചിരി കേൾക്കുന്നത് ഒരു സന്തോഷമായിരുന്നു, ദിവ്യക്ക് അരുണിൻ്റെ സാമീപ്യം ഒരു സുരക്ഷിതത്വവും. അവർ പരസ്പരം സ്വപ്നങ്ങളും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകളും പങ്കുവെച്ചു.
എന്നാൽ, എല്ലാ പ്രണയകഥകളിലുമെന്നപോലെ, അവരുടെ ജീവിതത്തിലും ചില ചെറിയ കൊടുങ്കാറ്റുകൾ ഉണ്ടായി. മൂന്നാം വർഷത്തിൽ, അരുണിന് ഒരു ദേശീയതല മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചു. അതിൻ്റെ തയ്യാറെടുപ്പുകൾക്കിടയിൽ അവൻ ദിവ്യയെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ സമയം കിട്ടാതെയായി. ദിവ്യക്ക് അത് വിഷമമുണ്ടാക്കി. ചെറിയ പിണക്കങ്ങളും സംസാരമില്ലായ്മകളും അവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു മതിൽ കെട്ടി.
ഒടുവിൽ, അരുണിന് തൻ്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചതിന് ശേഷം അവൻ നേരെ ദിവ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “ദിവ്യ, എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം നീയാണ്. നിന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചത് എൻ്റെ തെറ്റാണ്. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം,” അവൻ ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു. ദിവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു, അവൾ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ നിമിഷം അവരുടെ പ്രണയം കൂടുതൽ ദൃഢമായി.
കോളേജ് പഠനം അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ, അവർക്ക് ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആശങ്കകളുണ്ടായിരുന്നു. ജോലിയും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും അവരെ ഒരുമിച്ച് നിർത്തുമോ എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ചോദ്യം. എന്നാൽ, അവർ പരസ്പരം വിശ്വസിച്ചു. കോളേജ് പഠനം കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം, അരുണിന് ബാംഗ്ലൂരിൽ നല്ലൊരു ജോലി ലഭിച്ചു. അധികം വൈകാതെ ദിവ്യക്കും അവിടെത്തന്നെ ഒരു ജോലി കിട്ടി.
അങ്ങനെ, കോളേജ് വരാന്തകളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ അവരുടെ പ്രണയം ജീവിതത്തിൻ്റെ പുതിയ അധ്യായങ്ങളിലേക്ക് വളർന്നു. ഇന്നും അവർ കോളേജ് ഓർമ്മകൾ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കാറുണ്ട്, തങ്ങളുടെ പ്രണയം പൂവിട്ട ആ കലാലയത്തെ സ്നേഹത്തോടെ ഓർമ്മിക്കാറുണ്ട്. അരുണിൻ്റെയും ദിവ്യയുടെയും പ്രണയം, സ്വപ്നങ്ങളും സൗഹൃദങ്ങളും സ്നേഹവും ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന ഒരു മനോഹരമായ കോളേജ് കാല